default-logo
05
MEI
2017

Eureka! Aanname gevalideerd!!?

by :
comment : Off

Switch to English.


Ik ben de afgelopen twee weken op zoek gegaan naar mijn doelgroep. Mijn doelgroep is de groep waarvoor ik denk een oplossing te hebben bij het vinden van een stage die bij ze past. Om een oplossing te kunnen bieden, moet er wel eerst een probleem zijn. Dit is één van de speerpunten van het PreXLR programma van BW Ventures. Het is inmiddels dag 17, van de 100.

Het PreXLR programma stoomt in volle vaart door. Ik zit in een achtbaan en betrap mij er op dat ik (te) vaak in verwarde toestand verkeer. Maar dat noemen ze bij BW Ventures ‘vision forming’. Ik moet er dus simpelweg op vertrouwen dat het goed komt! Ik zie me zelf als een ronddolende gekke professor wiens experiment niet wil lukken.

Waarom verward? Dat is niet eenvoudig uit te leggen. In mijn eerste blog over mijn avontuur bij BW Ventures zeg ik het al: leren is af-leren.

Ik ontdek nu dat er nog veel meer zit wat gedaan moet worden. Daarbij behelst het een doelgroep, jongeren van 16-18 jaar, waar ik het vorige decennium veel mee gewerkt heb. Even dat kunstje af poetsen zal ik maar zeggen, want het is uiteraard de bedoeling dat ik die groep aanspreek. Vakantie? Tja, dat is dan jammer, gewoon gaan met die banaan.

Voor mij is dat niet praktisch genoeg vanwege dat ik altijd hyper efficiënt resultaten wil boeken. Het is toch veel zinniger om volgende week, wanneer de jongeren weer in grote getale rond het ROC de Leijgraaf fladderen binnen een halve dag al mijn vragen beantwoord te hebben? Die vlieger gaat dus niet altijd op.

Het toeval wil dat het deze zomer precies 20 jaar geleden is dat ik stopte met mijn opleiding SPW omdat ik geen geschikte stage kon vinden. Het toeval wil ook dat het deze zomer precies 10 jaar geleden is dat ik afstudeerde van de opleiding CMV. Het hoofdonderwerp was de maatschappelijke stage. Een soort verplicht vrijwilligerswerk voor middelbare schooljongeren. 

Dit onderwerp heeft me dus altijd getrokken, hoewel ik ook vaak dit onderwerp koos uit veiligheid, want: er zijn altijd problemen voor jongelui die geen fatsoenlijke stage kunnen vinden! Daar kan ik zeker van zijn, dus er is altijd wel iemand die hulp nodig heeft.

Mijn Lean Canvas. ‘Hang het op waar je het dagelijks ziet’. Ok.

Maar is dat wel zeker? Dat zoeken we uit in het PreXLR programma door middel van een Lean Canvas en ‘Experiment Designs’. Die Experiment Designs zijn simpelweg vraag-en-antwoorden over het concept waar je mee aan het werk bent. Het Lean Canvas is er om je bedrijfsmodel te staven. 

Ook moeten we kijken welke problemen voor komen en wat voor soort oplossing de doelgroep zelf voor ogen heeft. Met andere woorden: wat is een aanname en wat is een feit? En wat gebeurt er als je bepaalde andere feiten tegen komt?

Tijdens het startup traject gaan we bezig met het ontwerpen van experimenten om je aannames te valideren dan wel te de-valideren. Met andere woorden: we kijken of de beoogde doelgroep wel een probleem ervaart met het vinden van een stage.

Het valt eerst niet mee. Het is vakantie. Na de Pasen begon dit traject, en dat was al een slappe week voor bijvoorbeeld een schoolbezoek, omdat er dan al nagenoeg niemand is. Daarna volgen niet één maar zelfs twee hele weken vakantie. De jongeren tussen de 16-18 genieten thuis van hun welverdiende vakantie, zijn op reis, zijn bij hun vrienden en vriendinnen en hebben eventueel verkering waar ze dan ook veel tijd in steken.

De groep die aan het voetballen is op het Johan Cruyff Court, is net te jong. 14 en 15. Die hebben nog niet te maken met het zelf vinden van een stage. Het groepje bij het skatepark was nog jonger. Geen resultaat. Alle jongerencentra, sportcentra en andere plekken voor jongeren zijn ook dicht met de vakantie of het is te rustig.

Afgelopen weekend ben ik wel tegen 10 jongeren aan gelopen in Uden bij Udi 19. Daarvan hadden er 8 geen probleem met het vinden van een stage. Nul, hoewel ik niet de tijd had om ze één op één vragen te stellen. Ze wilden misschien niet toe geven in de groep dat ze het moeilijk vonden. Toch was het eerste experiment geslaagd, want ik had enige informatie. Ik heb niet veel informatie nodig, enkel de juiste om aan mijn experimenten te werken. Dan kan ik verder met het volgende experiment net zolang tot ik de juiste match heb tussen probleem en oplossing.

Na afgelopen weekend was het een schrale bedoening. Na een paar verwoede pogingen had ik bedacht dat ik mijn zoektocht naar die jongeren volgende week zou voort zetten, omdat ook alle sportcentra en jongerencentra nu geen verzamelpunt zijn. Kleine kans dus dat ik ze zou bereiken, en een grotere kans dat ik volgende week veel meer data zou vergaren op de school.

Tot dat ik gisteren contact kwam met de Pul in Uden. Zij hadden toevallig die avond een vrijwilligersavond, daar zouden wel een aantal jongelui zijn van die leeftijd.

Ik daar heen en ik tref drie meiden en één jongen van die leeftijdsgroep. En wat schept mijn verbazing!

Op dit moment is mijn aanname compleet gevalideerd: deze jongeren lopen tegen veel problemen aan bij het vinden van een stage. Wat ik 20 jaar geleden mee maakte, maken zij nog steeds mee. Het lullige is dat er in deze tijd nog steeds geen concrete oplossing is voor die jongens en meisjes. Kan je je voorstellen hoe erg het is als ik tientallen jongeren gesproken heb?

Ook omdat ik eerst ‘slechts’ 8 jongelui had gesproken die allemaal ‘geen probleem’ hadden bij het vinden van een stage, en nu ‘slechts’ 4 jongeren vond die tal van problemen hadden, moet ik nog meer data hebben om het 100% te valideren dat er in ieder geval een grote groep is die zich niet ondersteund voelt bij het vinden van een stage.

Met een hele bult nieuwe energie ben ik na dit gesprek letterlijk een hele waslijst op gaan maken waar zij tegen aan lopen. Het is echt moeilijk het voor sommigen. En dat terwijl ze echt wel gemotiveerd zijn om een leuke stage te gaan lopen.

Ben nu blij dat het vakantie was. Het bewoog mij om meer te gaan doen, ook al had ik al een plan B (volgende week maar gaan kijken). Het voordeel is ook dat veel jongeren organisaties in Uden en Veghel al zijn gecontacteerd en dat vrijwel allen (inclusief het ROC de Leijgraaf zelf) positief reageren op mijn idee. Als klap op de vuurpijl hebben die laatste jongelui al direct aangeboden mee te willen denken en werken aan zo’n concept en hebben mij aangemoedigd hier vooral verder mee te gaan!

Met deze energie kan ik nu vol overtuiging mijn bevindingen gaan delen aankomende dinsdag. Dan zitten we in de vierde week van het traject.

Vandaag, vrijdag, is de 17e dag van de PreXLR. Ik liep een beetje achter. Nu ben ik weer helemaal bij. Volgende week ga ik alsnog naar de school. Volgende week weet ik dus ook zeker of mijn aanname voor de volle 100% is gevalideerd!

Stay tuned: volg mij op Instagram, daar komen vaker foto’s voorbij van mijn avontuur tijdens het PreXLR-programma.

Vind je het leuk om mij te volgen? Dan kan je ook deze categorie bookmarken: http://piepersav.com/category/bw-ventures/.

Natuurlijk komt ook alles op mijn Facebookpagina

Over de auteur.

Pim Piepers is eigenaar van Piepers Audiovisuele Communicatie.