default-logo
05
FEB
2013

Digital ID

by :
comment : Off

Digital ID

Ooit. Toen er nog guldens waren. Toen we met akelig gepiep en gekraak en soms maar liefst tien minuten wachten het maagdelijke internet op gingen. Toen we voor het eerst aan mensen moesten uit leggen dat we berichten via de computer naar de buurman zijn computer konden sturen. Ja, dat was wat. En we konden later zelfs fotootjes mee sturen. Geweldig hè!

Digital IDWij moesten thuis een potje aanmaken voor internettijd waar we dan af en toe wat in gooiden want het internet ging toen via de gewone telefoonkabel. Dat je altijd in gesprek was als je aan het surfen was. Zo. Met floppy disks, een draagbaar schijfje waar wel 1.44 Megabytes op stonden. Even ter vergelijking: dat wat men vandaag de dag per seconde via breedband internet kan binnen halen. Ongeveer dan, want computers zijn nogal eens variabel. De gebruiker van deze computers al helemaal!

Ooit, toen we nog gewoon op middelbare schoolfeesten hele tafels bier weg zopen was het internet nog maar een handig dingetje. Nieuwe mogelijkheden, nieuwe ideeën. Je schreef toen nog HELE Urls (www.iets.nogwat) van begin tot het einde op. Dus niet: www. Ja.nee/bla. Nee, de HELE URL. Dus ik bedoel: je wist waar dit en dat stond, bijvoorbeeld van een videogame. Dan schreef je dus de hele adres op een papiertje. Of misschien was ik wel de enige die dat deed. 🙂

Op school hadden we toen al snel een heus computerlokaal. De problemen die onze arme leraren met dat lokaal hadden! Een heel gedoe. Dat was natuurlijk allemaal zo voorbij, men ging heel hard te werk om het internet universeel en goed bruikbaar te maken. Binnen enkele jaren was het internet onmisbaar en wordt vandaag de dag nog steeds meer onderdeel van ons dagelijks bestaan.

Digital ID

‘Save…’

Soms zie ik 1.4 megabyte per seconde gedownload worden van het internet naar mijn PC. Per seconde dus een floppydisk. Dus per seconde komt er 1 floppydisk op je computer binnen. Zoals wanneer je schaapjes telt, maar dan de ADHD versie met floppydisks! En als je dan even nagaat dat dit nog maar een redelijke snelheid is en dat 4 of 5 Megabyte per seconde vaak al gewoon is… Men neme een harde schijf (opslag) die 1 TeraByte opslagcapaciteit heeft. Dat is vandaag de dag redelijk veel voor huis, – tuin.- en keukengebruik. Dat is ongeveer 1000 Gigabyte, wat ongeveer 1000 Megabyte is, wat weer ongeveer 1000 kilobytes is, wat weer ongeveer een miljoen bytes zijn. Op een floppydisk was het gebruikelijk 1.440 Megabyte.

Men neme een CD. CD’s hebben 700 Megabyte aan opslag dus data die men in wat voor vorm dan ook op deze schijfjes kan zetten. Bijvoorbeeld een liedje van 3.5 Megabytes groot of een foto van 500 Megabytes. Een hoop data ofwel digitale informatie. In 1 Terabyte, een redelijk grote harde schijf vandaag de dag passen ruim 1400 CD’s. Dat zijn dus 14 spindels van 100 CD’s! Maar, het kan nog veel gekker want er zijn ook nog petabytes en yottabytes, echt vrachtwagens vol DVD’s en harde schijven. Wanneer men dit legt naast het dagelijkse gebruik van het internet, en de toename van alle snelle apps, mods, gadgets en updates vergeleken met iets meer dan 15 jaar geleden is het fenomenaal te noemen hoe groots en snel ons bewustzijn (hierover) en daarbij horende identiteit veranderd is.

Wanneer we stil staan bij hoe enorm veel berekeningen de computer moet doen om alleen een foto op een website te plaatsen en we zijn ons ervan doordrongen hoe immens zo iets kleins eigenlijk is; dan komt ons internetbewustzijn ofwel onze online identiteit, ook om de hoek kijken. En daar komt wijsheid bij kijken.

Mediawijsheid. Het enige wat men hiervoor hoeft te doen is dat wat een computer of iemand denkt en doet in ons hoofd te visualiseren.

In 2010 bereikte Facebook de drempel van 1.000.000.000 actieve leden. Een miljard. De bewoners van Europa en de VS ruim bij elkaar opgeteld. Neem die miljard eens in je op. Ga eens na, complete gezinnen, eenzame schermkijkers, de snelle automobilist, de oppassende buurmeid, whatever, alles zit er op! Laten we zeggen dat de helft ook echt iets met Facebook doet. En miljoenen mensen die aan die computers sleutelen. En miljoenen die er hun brood mee verdienen. Het is natuurlijk al oud dat het internet en het daarbij behorende bewustzijn niet meer weg te denken is.

De digitale identiteit, iets wat wij Digital ID noemen, kan je zien als je fysieke identiteit maar dan op internet. Alleen wordt er op internet op een andere manier met elkaar om gegaan dan in ‘real life’, ook al zien we offline en online steeds meer samen smelten. Veel mensen zijn online anoniem. Wanneer men wel open en bloot op het internet verkeert is dit geen directe kopie van het dagelijkse leven. Het is een plaatje wat je op zet, kijk, foto’s van alle leuke momenten Natuurlijk wel van je echte leven, alleen je zet jezelf natuurlijk wel even net wat mooier neer dan in de werkelijkheid. Of net een beetje anders. Net zo moeilijk als het is om jezelf te omschrijven, zo eenvoudig is het bijhouden van je Facebook pagina.

Het heeft nu zelfs een nog grotere rol in ons leven want iedereen heeft het internet ontdekt in de Westerse wereld, Nederland dus. Dus iedereen in onze directe omgeving -vooral in professionele zin- heeft ook jouw Facebook ontdekt. Dus nu moet je wel even checken of die pornograp van Kees nog wel op je Facebook past. En die vieze plaatjes van Tante Annie van die ene vreetbui.

Een voorbeeld van hoe ons dagelijks bewustzijn (bestaan) ineens op een vreemde manier wordt beïnvloed door die online identiteit! Toen er voor het eerst profielenwebsites waren zoals Facebook en Hyves nog niet vernietigd was door de Telegraaf Media Groep was de basis heel eenvoudig. Het presenteren van jezelf als zijnde je Hyves (en andersom). Later werd het pas een dagelijks iets. Eerst moest het als het ware even rijp worden en zo kwamen er steeds meer mensen op die sites. En is Facebooken een heus werkwoord geworden.

De dagelijkse internetgebruiker leert snel, weet zich dus waarschijnlijk wel redelijk goed af te schermen. Zoek je eigen naam maar eens in Google. Gewoon, kijken of het wat oplevert. Kan je lachen. Of niet…

Je Digital ID is natuurlijk niet alleen je Facebook of LinkedIn. Het is je hele hebben en houden, je foto’s, je e-mailadres, je eventuele webpagina, je Markplaats,- of Ebayaccount, je reacties bij GeenStijl, je surfgedrag, je zoekgedrag. Je hele doen en laten op internet. Onze dagelijkse identiteit wordt dus aangevuld met de online identiteit. Dat is een hele verantwoordelijkheid en een deel van je dagelijkse identiteit. Wat gebeurt er bijvoorbeeld met je Facebookaccount als je dood bent? Nou?

Jongeren weten niet beter en zien geen verschil tussen de offline en de online identiteit. Zij zijn er mee op gegroeid. Internetgebruiker van een generatie eerder ziet het nog als een extraatje waar ze zo onderhand wel in moeten duiken. Voor hen is het vaak nog onbekend terrein. Dus voor de genen die niet met het internet zijn opgegroeid is de online identiteit een aparte identiteit. Voor jongeren van vandaag is het een deel van hun dagelijkse bestaan.

Conclusie is dat wij met zijn allen onze Digital ID moeten koesteren en het deel van ons zelf moeten maken. De geschiedenis van het internet wijst uit dat het heel rap gaat en dat als de jeugd van nu op groeit in een wereld waar alles internet gaat, waarbij de Digital ID naadloos één is geworden met de dagelijkse realiteit, wat bij veel mensen al het geval is. En dan hebben we het nog maar niet over de evolutie van de computer! Spannend!

Piepers Audiovisuele Communicatie helpt u graag bij het optimaliseren van uw Digital ID! Klik hier voor meer informatie.